मॉर्निंग वॉक आणि गुटखा पाकिटे
चांगल्या आरोग्याची आवड असणारे सकाळच्या शांत रम्य समयी शुद्ध हवेत मोकळ्या वातावरणात फिरायला जातात. गावालगतच्या जंगलात थोड दूर, वर एखाद्या तळ्याकाठी, मैदानात किंवा छोट्याश्या टेकडीवर आपल्या आवडत्या स्थळी फिरताना मनाला शरीराला आनंद होतो. कोणत्याही शहराच्या मानन सकाळी फिरायला जाणार्यांचे प्रमाण फारच कमी आहे. हे प्रमाण वाढल तर नक्कीच ती एक चागली गोष्ट आहे. पण सद्य स्थितीत अश्या रम्य स्थळाच्या परिसरात चालण्याच्या वाटेच्या बाजूने दर दहा पावलांवर रिकामी गुटखा पाकिटे भिरकावलेली दिसतात.
सकारात्मक आरोग्याच्या दिशेने पुढे पाऊल टाकत वाटचाल करणाऱ्या या मंडळींचे हात तंबाखू जन्य गुटखा पाकिटांना का जवळ करीत असतील ? केवळ एक रुपयाल मिळणार हे चकचकीत रंगच गुटखा पाकीट एखादी रमणीय टेकडी सर करून टेकडीच्या माथ्यावर इतस्ततः विराजमान झालेलं सहज दिसत. प्लास्टिकच्या रंगीबेरंगी आवरणामुळे त्या पाकिटांच अस्तित्व चटकन जाणवत. कोणत्याही गावातून कधीही फेरफटका मारला तरी विविध स्वरुपात इतस्ततः फेकलेल्या प्लास्टिकच्या थैल्या, वेस्टने, बाटल्या, कायम पडलेल्या दिसतात.
सतत कोणीतरी कोणाला उपदेश करण्या पेक्षा काही प्रश्न प्रत्येकाने स्वतःच्या मनालाच विचारायला हवेत. प्रत्येक प्रश्नाच योग्य उत्तर असत आणि ते प्रत्याकाला माहिती असत, फक्त गरज आहे ते चुकीच काम करणाऱ्या आपल्या हाताला थांबवण्याची. प्लास्टिकच्या थैल्या, वेष्टने किंवा गुटखा पाकिटे, या निर्जीव वस्तू आहेत. स्वतःच्या मर्जीने ती पाकिटे टेकडीवर चढत नाहीत, तेव्हा ती फेकणार्या हातांना योग्य आदेश आपल्या मनानेच द्यायचा आहे. एकदा निर्णय घेतला तर काहीही शक्य आहे.
सुहास सोहोनी,
वीकास वार्ता पुरस्कार -१९९० महा शासन,
राष्टीय एकात्मता फेलोशीप - २००५ अखील महा पत्रकार व पत्रलेखक संघ,
सदस्य महाराष्ट्र वृत्त पत्र लेखक असोसीएशन,
सहसचीव डाय्बेटीक असो. इंडीया, अमरावती.
please visit at : www.suhassohoni.blogspot.com
